"Aomine, ogarnij się!"

Ohayooo!

Trzy dni temu udało mi się skończyć tę miniaturkę, ale miałam jakiś problem z internetem i nie mogłam wstawić ;-;

Zauważyłam, że nigdy nie wychodzi mi pisanie czegoś dłuższego :/ Ja... Nie umiem ;-;

"Aomine, ogarnij się!"

          Był ciepły, wiosenny poranek. Do wielkiej komnaty króla wpadła mała smuga światła, a zaraz po tym z pod puszystej pościeli wyłoniła się niebieska łepetynka. Wielkie, niebieskie ślepia wyjrzały przez okno, gdzie natrafiły na wielką, rozłożystą wiśnie. Sakura była akurat w pełni rozkwitu, więc gałęzie usiane były kwiatkami. Błękitna czupryna, która okazała się należeć do Kurosi  Tetsui, znów ułożyła się ponownie na poduszce, przy swoim najukochańszym. Niestety tylko po to, aby go męczyć.

          Kurosia wzięła  piórko z szafki i poczęła nim łaskotać króla po twarzy.
-Pora wstawaaać...
-Ehm... Tetsu, daj mi jeszcze pięć minut...
-Aomine-kun! Jesteś królem, naucz się wreszcie...
-Tetsu, który dzisiaj? :O
-E... No 69 czerwca.
-Nosz cholera! - wykrzyknął granatowowłosy i zaczął szybko się.ubierać.
Zdziwiona Tetsuya aż nie wiedziała co powiedzieć. Miała ochotę na "romantyczny poranek", a tu nici, bo Daiki sobie coś przypomniał.
-Aomine-kun, o co chodzi?
-No przecież na wojnę z Wakamatsu dzisiaj wyruszam!!!
-Jesteś tego pewien? - spytała spokojnie Kurosia podchodząc do kalendarza. - No rzeczywiście. Ech, Daiki, naucz się wreszcie! Gdyby to król Akashi i Królowa Kimie widzieli, już dawno nie miałbyś władzy.
-Ojeju, no bo kto to wymyślił, że trzeba wstawać o szóstej rano?!
-Twój ojciec. A poza tym jest dziesiąta.
-Co racja, to racja. Służba!!!! - ryknął  Daiki.
Do komnaty weszło dwóch podwładnych.
- Coś się stało, władco?
-To się stało, Kagami i Himuro, że na wojnę za godzinę wyjeżdżam, a ja jestem nie przygotowany!!!
-Toż to niewybaczalne, Ahomine.
-Coś ty powiedział BAKAGAMI?!
-Eee... Panowie...  - spróbowała Kurosia.

          Tak właśnie kończyły się prawie wszystkie poranki w pałacu. Genialny Aomine postanowił zatrudnić swojego przyjaciela oraz jego chłopaka na służbę, jednak nie pomyślał o tym, że Kagami ma aż tak nie poukładane w głowie, aby sprzeciwiać się królowi Pałolandii.
Tetsui, jak to Tetsui wszyscy się posłuchali i tak za pół godziny Aominecchi był już wykąpany, ubrany oraz najedzony.
Kiedy na sam koniec jego dzielny paź i przyjaciel - Imayoshi -  pomógł mu założyć zbroję, Daiki był już gotowy do drogi.

          Przed pałacem ustawiły się tłumy poddanych, chcąc życzyć królowi powodzenia. Czekali w ciszy i skupieniu, lecz gdy sam Aomine Daiki wyjechał z pałacu na swoim różowym jednorożcu, tłum zaczął bić gromkie brawa i wykrzykiwać imię ich zacnego władcy. Wtem nagle nastała cisza. Daiki zastanawiając się czemu, obejrzał się w tył, gdzie na balkonie stała jego ukochana - Kurosia - i machała błękitną chusteczką trzymaną w dłoniach, na które nałożone były białe rękawiczki.
-A miałem jej powiedzieć, żeby nie dawała spać Dwójce na moim miejscu - szepnął Daiki.

Zakochałam się w jego minie xD